Director's statement

De psychiatrie is voor velen een wereld achter gesloten muren. Geestesziek zijn is eng of ten minste problematisch. We blijven er liever ver van. En laat staan dat het ons zelf overkomt! We kennen allemaal wel die ene buurvrouw, of vroegere klasgenoot, die 'gek' was geworden... Opeens zat hij in een inrichting, hoorde stemmen of deed een beetje rare dingen...

De brug tussen dit beeld en de 'gewone' wereld is nog steeds niet helemaal geslagen. Ook voor de media is de psychiatrie een dankbaar onderwerp. Geen moment van sensatie blijft onbesproken. En wie kent er niet de film One flew over the coockoo's nest?

Zelf vroeg ik me af in hoeverre de media en films een goed beeld schetsten van de werkelijkheid. En in hoeverre zij in staat zijn toenadering te zoeken tussen beide werelden.

In Nederland alleen al zijn er meer dan 100.000 mensen met schizofrenie. Familieleden en vrienden daargelaten! Zij allemaal vechten voor het welzijn van hun geliefde, vriend, broer of zus, zoon of dochter en staan daar vaker dan lief alleen in. Buiten het moeten leren leven met een handicap stuit je als cliënt (of naastbetrokkene) op een sociaal taboe. Het is niet echt 'cool' om aan je schoonouders te vertellen dat je schizofrenie hebt. Of wat dacht je van je nieuwe werkgever? Die staat vast niet te popelen!

Voor mij was dit de reden voor het maken van Lemcek Veci Vano. Een film waarin Jan en Anita - beiden bewoners van Mentrum Kliniek 'Dolhaantjesstraat' - op hun eigen manier vertellen hoe het is om te leven met schizofrenie. En hoe zij daar - zeker! - het beste van proberen te maken. Zij kregen een cursus camera & geluid, en filmden gedurende een aantal maanden hun eigen leven.

Natuurlijk stuitte dit ook op moeilijkheden. Filmkunst heeft zijn eigen wetten en regels en als regisseur had ik daar zo mijn eigen ideeën over. Samen hebben we gediscussieerd, geruzied maar vooral ook veel gelachen. Zelf heb ik genoten van het leerproces dat uiteindelijk heeft geleid tot deze film.

Ik hoop dat jullie er met veel plezier naar mogen kijken!

Alexandra Indaco